siatkomania.

Myślę sobie, że Pani z Lumpa ma mnie za jakąś maniaczkę zasłon, gdy prawie tydzień w tydzień wynoszę minimum jedną. A zasłony są po prostu grube i w ładne wzroki, i jakby nie patrzeć, połowa siatek wisiała kiedyś u kogoś w domu, zasłaniając okna.

Dziś właśnie jedna z takich.

[ facebook ]

Free yourself...

Witam się z Państwem. Przepraszam za długą przerwę, ale czytanie literatury staropolskiej zawładnęło moim światem. Nie mam aż tyle czasu, żeby odkopać maszynę i uruchomić fale wyobraźni. Dziś do pokazania oczywiście jest kolejna siateczka, ale już wcale nie taka nowa.

Free yourself...

Myślę, że będzie wakacyjnie idealna.

Pozdrawiam i życzę miłego weekendu!

Never stop dreaming.

W nowym roku 2014 witam znowu i mam do pokazania siatkę następną w kratki i kwiatki, a ponadto z całkiem pasującym do sytuacji nadrukiem. Zaczynami znów z czystą kartą, zatem Never stop dreaming, drodzy Państwo.
Torba mówi: Dzień dobry!

Torebeczki są w kropeczki. Czy to chwalą sobie?

Święta święta i po świętach, a ja świąt nie lubię i nie myślę czy kiedyś polubię. Ciesząc się więc, że to już koniec mam dla Państwa kolejną siateczkę, tym razem w kropeczki. Generalnie groszki uwielbiam, szczególnie te białe na czarnym tle, na punkcie kokard mam absolutnego świra, zatem ta torba jest chyba zdecydowaniem moim numerem jeden. A powstała z resztki spódnicy i kawałka podarowanego materiału. I nie dam sobie wmówić, że jest brzydka!

Jakbym mogła zapomnieć! Co by nowy rok pozwolił uśmiechać się do się do lustra każdego wieczoru, takie mam życzenia.

Kratki na szmatki, czyli Sweet Retro

Dzień dobry lub wieczór. Siateczek ciąg dalszy. Ta jednak wcale nie będzie w kwiatki, ale kratki. Kratka do tego ma białą falbankę i nie mogę pozbyć się wrażenia, że jest powrotem o jakieś pięćdziesiąt, sześćdziesiąt lat wstecz. Czy może się mylę? W każdym razie, zapraszam do zerknięcia na siatkę z numerem cztery, którą pozwoliłam sobie nazwać Sweet Retro. Miłego dnia i świąt wesołych oczywiście!

Dream it Wish it Do it

Witam się z Państwem. Nikogo już pewnie nie zdziwi, że mam zamiar zaprezentować wysiłek mojej małej pracy i pokazać torbę. Ta, choć może nie jest kompeltnie w moim guście, ma napis, którzy przemawia mi do głowy od jakiegoś czasu. Z natury jestem nie tyle energooszczędna, co zwyczajnie leniwa. A pojawił się w moim życiu ktoś, kto złapał mnie, przysłowiowo, za pysk i uświadomił, że nie mogę przeleżeć życia w łóżku, czy przespacerować, udając zbyt zapracowaną, by zrobić coś od siebie lub dla siebie. Siatki w kwiatki są jednym z owoców mojej małej przemiany, a słowa na tej powinnam może nawet wytatuować sobie na czole, by widzieli je codziennie wszyscy ludzi zapracowani popołudniami spędzonymi na fejsbuku albo przed konsolą.

Dream it
Wish it
Do it

[ facebook ]

I wish I was a punk rocker with flowers in my hair.

Witam Państwa, dziś dla odmiany będzie... Siatka! I ta ma kwiatka, a nawet niejednego. Jest całkiem niewielka, w toku pracy przeoczyłam tajemniczym trafem, że nie zmieści teczki a4, a zaledwie zwykłą kartkę. Co by jednak o niej nie powiedzieć, jest numerem jeden na fejsbuku. Sama nie wiem dlaczego, bo osobiście mam serce bliżej dwóch innych (jeszcze tu niepokazanych). Zatem filigranowa granatowo-różowa torba z marzeniem niejednej, przytłoczonej wielkomiejskim życiem, dziewczyny.

Oto Siatka z numerem 2: I wish I was a punk rocker with flowers in my hair.

[ facebook ]

Follow the White Rabbit!

Zima zła rozpieszcza nas landrynkami wiatrów, śniegów, deszczów, a nade wszystko aurą szarości. Zatem ograniczając wystawianie za drzwi choćby kawałka nosa, siedzę w domu i kreatywnie udaję, że jestem bardzo, ale to bardzo zajęta. Tym  oto sposobem powstały Siatki w kwiatki (i będą powstawać dalej). Pomysł ten wyrósł w mojej głowie nie nagle, bo towarzyszył mi już w piwnoletnie wieczory, ale przez moje uwielbienie do lata, wyszedł z głowy i z rąk dopiero teraz.

Siatki w kwiatki to fantayzjne torby ze strzępków szafy, napisałam na fejsbuku i jakby na to nie spojrzeć, nic dodać, nic ująć. To fakt, są niepowtarzalne. Wyczarowane z resztek obcinanych spódnic i bluzek, ze sprezentowanych lub kupionych za złotówkę materiałów. Jakbym się nie uparła, żadna z nich nie będzie taka sama.

I dziś już zaprezentuję pierwszą- torba z zasłony, w ziemnym, acz pięknym odcieniu żółtego. Uchwyty i kieszonka to stare Levisy. Brzmi kiepsko, a może i nawet tak samo kiepsko wygląda. Za to wyobrażając sobie podróż do Wonderlandu za Białym Króliczkiem, nie można się nie uśmiechnąć.

[ facebook ]